Ο λόγος που είμαι Αιγάλεω.

Ένα κείμενο του EgaleoCityFans

Πολλές φορές, όταν με ρωτάνε τι ομάδα είμαι, γελούν όταν τους λέω ότι είμαι Αιγάλεω. Άλλοι με ρωτάνε αν υπάρχει τέτοια ομάδα και άλλοι μου λένε την κλασική ατάκα "από τις μεγάλες ομάδες ποιές υποστηρίζεις;".Οπότε, θέλω να αναλύσω λίγο τι με "έκανε" Αιγάλεω αλλά και το συναίσθημα που προκύπτει από αυτό. Από την εφηβική ηλικία μου, στην εποχή που πήγαινα Γυμνάσιο, άκουγα φίλους και συμμαθητές κάθε Δευτέρα να συζητάνε για την προηγούμενη μέρα που είχαν πάει στο γήπεδο. Αυτό γινόταν συνέχεια. Άκουγα συνεχώς τους φίλους να μιλάνε με ενθουσιασμό για τον επόμενο αγώνα και προσπαθούσαν να με πείσουν να πάω στο γήπεδο. Άκουγα συνεχώς για την δυναμική παρουσία του κόσμου και της Θύρας 12 στα παιχνίδια της ομάδας. Έβλεπα συνθήματα στους τοίχους. Είχα εγκληματιστεί για τα καλά. Η ώρα που με έπεισαν να πάω σε ένα αγώνα δεν άργησε. Θυμάμαι ακόμα εκείνη την μέρα σαν να ήταν χτες. Ήταν ένα πρωτόγνωρο συναίσθημα που κέρδισε. Η ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα της κερκίδας των οργανωμένων οπαδών. Από τότε άρχισα να ακολουθώ την ομάδα πάντα και έκανα παρέα με παιδιά από το γήπεδο ώστε να μιλάμε όλη την ώρα για αυτήν. Ο ενθουσιασμός μας ήταν απίστευτος. Πίστευα ότι με τον καιρό θα βαριόμουν αλλά τελικά αυτό δε συνέβη ποτέ.
Λάτρεψα αυτή την ομάδα γιατί το όνομα της εκπροσωπεί την πόλη μου. Κάθε επιτυχία της με έκανε περήφανο γιατί το όνομα της πόλης μου γινόταν όλο ένα και πιο γνωστό.

Για εμένα είναι τρόπος ζωής να υποστηρίζω το Αιγάλεω. Σου προσφέρει συναισθήματα και εμπειρίες που δεν τα βρίσκεις σε άλλες ομάδες. Είναι πολύ ωραίο το γεγονός ότι όλοι γνωριζόμαστε μεταξύ μας. Υπάρχει χαβαλές στο γήπεδο. Την επόμενη μέρα συζητάς όσα έγιναν με τους φίλους πίνοντας τον καφέ σου. Υπάρχει μια συσπείρωση του κόσμου. Αν με ρώταγες τι θα άλλαζα γυρνώντας πίσω στο χρόνο θα σου έλεγα τίποτα. Θα υποστήριζα πάλι αυτή την ομάδα γιατί μου έδωσε φιλίες, εμπειρίες και ταξίδια πηγαίνοντας σε εκτός έδρας παιχνίδια. Χαρές και συγκίνηση σε κάθε γκολ και με έκανε περήφανο σαν κάτοικο αυτής της πόλης λόγο του μεγάλου ονόματος της , της μεγάλης ιστορίας της και το λαό που την ακολουθεί.

Αιγαλεάρα και τα μυαλά στα κάγκελα.